Home // Links           

Maaite Vanpoucke is de Junior Journalist

 Het was gezellig druk op het gemeentehuis op zondag 5 februari, tijdens de prijsuitreiking van de Junior Journalistwedstrijd.

Daar werd bekendgemaakt dat Maaite Vanpoucke de beste jeugdjournalist van de gemeentes Rollegem-Kapelle en Ledegem is. 

Ze kreeg de hoofdprijs. Thomas Plets, Hanne Decock, Esther Bekaert en Yara Werkbrouck sloten het rijtje van de eerste 5. Ze kregen elk een fameus pakket jeugdboeken als geschenk en de felicitaties van de jury en de organisatie.

Bij Davidsfonds-Ledegem zijn er echter geen verliezers: alle deelnemers mochten een boek als prijs naar huis meenemen, ondersteund door een applaus van alle ouders.

Schepen Greta Vandeputte verwelkomde de finalisten en hun ouders en bezieler Luc Vandevelde van Davidsfonds-Ledegem liet noteren, dat het een hels werk geweest was om de werkjes van de 33 deelnemers te rangschikken. 

Dankzij de medewerking van de directie van de lagere scholen en niet minder die van de leraren van de 6de leerjaren, konden alle leerlingen werk schrijven onder de opgegeven titel “Hoe groen is onze blauwe planeet”.

Na afloop van de prijsuitreiking was er een persmoment en werd er bij een glaasje nagekaart over de nieuwe lichting trotse Junior Journalisten. 

Dit zijn de prijswinnaars op de foto : 

Maaite Vanpoucke, Thomas Plets, Hanne Decock, Esther Bekaert, Yara Werbrouck, Catrina Vandenberghe, Lomme Tack, Esther Bogaert, Maëlle Gheysen, Sem Naert, Britt Clarysse, Fleur Lauwers, Siemon Deraedt, Jolien Bayliss, Emma Deltour, Sem Rapol, Febe Uyttenhove, Joppe Bekaert, Jitse Bekaert, Mellan Pinnoo, Imke Decoene, Lore Selschotter, Kimberly Blomme, Keine Deven, Landt Vanneste, Zoë Vanackere, Justine Fieuw, Cedric Depraetere, Emiel Vergote, Manou Buyse, Rhune D’hondt, Mattheo Pottellius, Kjell Loyson 

Het bekroonde werkje van Maaite Vanpoucke leest u hier :

Ondertitel: De Toekomstkist

Op een dag was Emma bij haar opa en oma. Haar opa was uitvinder. Hij had al superleuke dingen gemaakt. Ze ging naar het atelier waar opa altijd werkte. Hij was bezig aan een geheimzinnige uitvinding. Er stond een kist. Ze leek doodnormaal maar dat was niet zo. Nieuwsgierig als ze was, deed ze de kist open. “Stop”, riep haar opa luid. “Je mag erin als je wil maar je moet dan dit uurwerk aandoen”, zei opa. “Nog één ding om te weten hoe je terug moet keren”. 

BAM. De kist was dichtgevallen. Emma probeerde ze nog open te doen, maar tevergeefs… Er was een flits. Toen ze de kist opendeed, was ze niet bij haar opa maar in de TOEKOMST. Ze zag niemand.

“Hallo, wie ben jij?”, vroeg iemand met een warme stem. “Euh, hallo, ik ben Emma”, zei ze verward. Ze dacht: “Ben ik nu echt in de toekomst?” Ze was in een bos terechtgekomen. Aarzelend liep ze naar een bank toe. “Waar kom jij vandaan?, vroeg de man. “Ik kom van het verleden.” 

De man glimlachte. “Ahh… meisje, er is al zoveel veranderd”, mompelde de man. “Er is hier een nieuwe wet die iedere stad of gemeente verplicht om ¼ van de oppervlakte met bos te beplanten. Nergens fluiten de vogeltjes meer dan hier. Iedere fiets rijdt rond met een vooraan geplaatst vuilnisbakje. Zo gooien we ons afval niet overal rond”.

Haar horloge maakte geluid maar ze negeerde het gepiep en babbelde verder.

“Zoef.” “Wat is dit?”, vroeg Emma bang. “Oh ja, kom even mee, dit is de luchttrein”, zei de man.  Emma had geen woord te zeggen. Ze zag een trein, maar zonder sporen. Die trein vloog gewoon door!  Bovenaan de trein lagen er zonnepanelen. “De trein gaat naar Mars, want daar zijn nu de fabrieken. Waar de fabrieken vroeger stonden, is er nu bos. Iedereen heeft zijn eigen moestuin en kippen. Zo hoeven we niet meer naar de winkel. Iedere vrijdag is er markt. Dan verkopen ze kleren. Groenten ruilen ze. Autostrades bestaan er niet meer, dus ook geen files meer.”

Toen was hij uitverteld. Ze gingen terug naar de bank waar ze zojuist zaten. Toen ze gingen zitten, liep haar horloge weer af.

Ze zag iets staan…   00:00:10.00. Ze had nog 10 seconden! Ze liep naar de kist maar kreeg ze niet open. Toen ze haar ogen opende, … lag ze naast haar bed en … piepte haar wekker.

Klik voor de fotogalerij